Solliciteren is nooit zomaar een gesprek

• blog
• 25 februari 2026

Laatst deelde mijn collega Trudy een blog met mij. Een verhaal over een klein gebaar aan tafel en wat dat deed met een kandidaat. Het bleef bij me hangen, juist omdat het zo herkenbaar is, omdat ik het zelf ook steeds opnieuw zie gebeuren in mijn werk.

Voor ons is solliciteren vaak onderdeel van de dagelijkse praktijk: een gesprek, een procedure, een volgende stap in een proces. Voor kandidaten is het zelden gewoon een gesprek. Het gaat gepaard met onzekerheid, spanning en twijfel. En vaak ook met moed.

Ik zie het bij mensen die al jaren niet hebben gesolliciteerd. Bij kandidaten die altijd zijn gevraagd voor een volgende stap en nu ineens zelf moeten laten zien wie ze zijn. Bij mensen die verhuizen, een nieuwe sector betreden en zichzelf opnieuw moeten positioneren. En ook bij kandidaten die al meerdere afwijzingen hebben gehad en toch weer de stap zetten.
Voor hen is dit gesprek geen formaliteit, maar een moment dat bepalend kan zijn voor hun toekomst: over richting, over vertrouwen, over de vraag: waar pas ik? En past de organisatie ook bij mij?

Onlangs begeleidde ik een procedure waarbij de opdrachtgever aangaf de gesprekken liever zelf te voeren. Dat kan natuurlijk, en in sommige situaties is dat ook passend. Toch gaf een kandidaat later aan dat ze het jammer vond dat ik niet bij het gesprek aanwezig was geweest. Ze vertelde dat het eerste gesprek met mij zo prettig en veilig voelde, dat ze dacht dat mijn aanwezigheid haar ook had kunnen helpen in het gesprek bij de klant.
Dat raakte me, omdat het precies verwoordt waar voor mij de toegevoegde waarde van ons vak zit. Niet om het gesprek over te nemen of namens iemand te praten, maar om er te zijn: als rustpunt, als steun, als iemand die de context kent en de spanning herkent. Iemand die soms helpt woorden te vinden of ruimte te maken voor wat er echt gezegd wil worden.

Daarnaast stelt onze aanwezigheid ons in staat om te observeren en na afloop goede en eerlijke feedback te geven. Niet algemeen of vrijblijvend, maar concreet en gebaseerd op wat er daadwerkelijk aan tafel is gebeurd. Daarom plan ik vrijwel altijd een nagesprek. Via Teams kijken we samen terug: wat ging goed, waar zat spanning, wat werkte minder en wat zou een volgende keer anders kunnen? Maar ook: wat heb je zelf geleerd van deze ervaring? In deze gesprekken gaat het vaak al snel over meer dan dat ene sollicitatiegesprek. Over zelfvertrouwen, positionering en leiderschap. Over twijfels rondom richting of rol. Daarom bied ik altijd een leiderschapsmeting aan. Die bespreken we samen, niet als oordeel maar als hulpmiddel. Het geeft inzicht in stijl, drijfveren en ontwikkelpunten en biedt handvatten om verder te kunnen. Zo blijft de opbrengst niet beperkt tot deze ene procedure, maar draagt het bij aan duurzame ontwikkeling.

Solliciteren gaat zelden alleen over een volgende functie. Het gaat vaak over een volgende fase: in ontwikkeling, in zelfbeeld, in carrière en soms in het leven. En dat maakt het spannend. Juist daarom geloof ik zo in onze rol: aanwezig zijn, zorgvuldig terugkoppelen en iemand niet laten verdwijnen na een nee, maar bijstaan richting een volgende stap.

Solliciteren vraagt meer dan het volgen van een proces. Het vraagt oprechte interesse en aandacht voor de mens achter het profiel, en precies daarin maken wij graag het verschil.

Tamara Wijnja
Wijnja@kv.nl