Waarom ik soms liever iemand zie die het nog niet kan

• blog
• 5 mei 2026

Rond Koningsdag worden ieder jaar duizenden mensen onderscheiden voor hun inzet voor de samenleving. Dit jaar waren dat er ruim 3.600, waarvan het overgrote deel vanwege vrijwilligerswerk. Mooi en terecht. Maar wat mij vooral bijblijft, is niet het aantal, maar wat deze mensen typeert. Bijna de helft van alle mensen boven de 15 jaar zet zich in als vrijwilliger. Zij stappen vaak ergens in zonder precies te weten hoe alles moet. Ze beginnen omdat ze het doel belangrijk vinden. Omdat ze betrokken zijn. Omdat ze ergens energie van krijgen en die ook willen geven. Die kennis komt later wel, al doende.

Dat zag ik dit jaar ook weer in ons dorp. Meer dan honderd mensen, allemaal verschillend, zetten zich samen in rond Koningsdag om er voor alle bewoners een onvergetelijk feest van te maken. Niet omdat ze ervoor zijn opgeleid, maar omdat ze wilden bijdragen. Met inzet, verantwoordelijkheid en eigenaarschap. En eerlijk is eerlijk: het resultaat was fantastisch plezier en mooie herinneringen voor iedereen.

En precies daar zit voor mij de link met ons vak.

In werving en selectie zie ik nog vaak dat we primair kijken naar diploma’s, jaren ervaring en inhoudelijke kennis. Soms zeggen onze opdrachtgevers dat we “breder mogen kijken”, maar zodra het spannend wordt, valt de keuze toch vaak op de veilige optie: iemand die het kunstje al eens heeft gedaan.

Begrijp me goed: voor sommige functies is kennis cruciaal. Maar minstens zo vaak zien we kandidaten die misschien nog niet alles kunnen, maar wél beschikken over motivatie, passie en een oprechte klik met de rol of organisatie. Mensen die willen bouwen, leren, eigenaarschap nemen en anderen willen inspireren. En juist die mensen vallen opvallend vaak af.

Dat vind ik zonde.

Kennis kun je namelijk ontwikkelen. Betrokkenheid niet zomaar. Passend gedrag, energie en intentie ook niet. Als je daar te weinig oog voor hebt, loop je het risico dat je precies die mensen mist die op de lange termijn het verschil maken.

Mijn punt is simpel: wees eerlijk over wat je echt zoekt. Niet alleen wat “handig” is op dag één, maar wat je nodig hebt voor de lange termijn. Wat helpt om die stip op de horizon te bereiken. Durf af en toe te kiezen voor potentieel in plaats van het perfecte cv. Dat voelt misschien spannender, maar ik zie in de praktijk dat dit juist leidt tot sterkere, duurzamere matches.

En daar wordt uiteindelijk iedereen beter van. De organisatie. Het team. En de kandidaat.

Jeffrey Veldboer
Veldboer@kv.nl